Symbooltaal & Dromen — de weg naar meer magie in je leven
Wil jij meer magie ervaren in je leven?
Volgens Sara Hermanides — auteur van Je bent alles zelf!, droomexpert en grondlegger van de Reflectiemethode — is magie geen uitzondering, maar een laag van het bestaan waar je je opnieuw toe kunt verhouden. Als je leert luisteren naar wat het leven je laat zien, kom je in contact met een diepere intelligentie: de wijsheid van de natuur, van het universum en van de symboliek die daarin besloten ligt.
Magie is er niet voor een selecte groep.
Magie is er voor iedereen die bereid is haar te ontvangen.
We zijn alleen verleerd hoe.
Steeds vaker hoor ik mensen het woord ‘magisch’ gebruiken. Ze beschrijven momenten die zo precies lijken te kloppen, dat ‘toeval’ als verklaring niet meer volstaat. Je denkt aan iemand en precies op dat moment belt diegene. Je loopt door de stad en ziet een zin of beeld dat raakt aan wat er in jouw leven speelt. Alsof de wereld even antwoord geeft op iets wat in jou leeft.
In veel gevallen kun je dat nog wegzetten als toeval. En soms ís het dat ook.
Maar er zijn ook momenten waarop iets zich aandient dat zo precies, zo geladen en zo betekenisvol is, dat het je raakt voorbij het denken. Dan ontstaat er iets anders. Een opening. Een glimlach. Een vorm van troost of bevestiging die je niet kunt verklaren, maar wel kunt voelen.
Tijdens mijn derde zwangerschap wandelde ik vaak in het bos op de Veluwe. Er was een plek, bij een grote boom, waar ik telkens even stil stond. Ik sprak daar met het kindje in mijn buik, zonder woorden, maar in een vorm van aanwezigheid die alles omvatte. Toen er onverwachts een miskraam optrad, werd datzelfde bos een plek die ik lange tijd niet meer kon betreden. Het was te beladen, te pijnlijk.
Twee jaar later maakte ik die wandeling opnieuw. Aarzelend, maar vastberaden. En precies op die plek, bij die boom, zag ik iets wat daar eerder niet was. Tussen de wortels stond een klein wit beeldje van een moeder met een kind in haar armen. Het was geen groot gebaar. Geen verklaring. Maar het raakte iets wat diep in mij lag opgeslagen. Het bracht geen antwoord in woorden, maar wel een vorm van troost die ik op dat moment nodig had. Een stille bevestiging dat wat geleefd en verloren was, ergens nog aanwezig was in een andere vorm.
Dat is wat ik magie noem.
Magie is geen truc of illusie. Het is de ervaring dat het leven met je meebeweegt, dat het iets terugspiegelt van wat er in jou leeft. Je kunt magie zien als een taal. Een symbolische laag waarin gebeurtenissen, ontmoetingen en beelden met elkaar samenhangen en betekenis dragen.
Alles wat je tegenkomt, kan in dat licht worden gezien als een reflectie. Niet omdat alles letterlijk ‘iets betekent’, maar omdat jij in relatie staat tot alles wat je waarneemt. De buitenwereld is niet los van jou, maar een veld waarin jouw binnenwereld zichtbaar wordt.
Die taal spreken we allemaal van nature. Als kind is dat vanzelfsprekend. We leven dan nog in een wereld waarin verbeelding, gevoel en werkelijkheid door elkaar heen lopen. Maar naarmate we ouder worden, leren we die laag te negeren. We worden getraind in logica, analyse en controle, en verliezen daarmee het vermogen om deze subtielere signalen serieus te nemen.
Toch is die taal nooit verdwenen.
Dromen zijn misschien wel de meest directe ingang om haar weer te herinneren.
Elke nacht droom je. En elke nacht laat een deel van jou beelden zien die iets weerspiegelen van jouw binnenwereld. Dromen zijn geen willekeurige hersenspinsels. Het zijn brieven aan jezelf, geschreven in een taal van symbolen, gevoelens en associaties. Ze laten zien wat overdag vaak buiten beeld blijft, maar wel degelijk invloed heeft op hoe je leeft, kiest en beweegt.
Wat bijzonder is, is dat diezelfde symboliek zich ook overdag aandient. In de mensen die je ontmoet, in de situaties waarin je terechtkomt, in de woorden die je leest of hoort. Wanneer je aandachtiger gaat kijken, ontstaat er een samenhang die eerder onzichtbaar was. Alsof er een extra laag over de werkelijkheid heen ligt, die je ineens kunt waarnemen.
De deur naar die laag opent niet door ernaar te zoeken. Integendeel, zoeken sluit haar vaak juist af. Magie laat zich niet afdwingen. Ze verschijnt op het moment dat je je openstelt en ontvankelijk wordt voor wat zich aandient.
Dat vraagt geen speciale gave, maar wel een andere houding. Minder gericht op begrijpen en controleren, meer op ervaren en ontvangen.
Een eenvoudige manier om dat te oefenen is door jezelf voor een paar uur uit te nodigen om de wereld te benaderen alsof je droomt. Loop door een stad, een bos of een festival en neem als uitgangspunt dat alles wat je tegenkomt op een bepaalde manier met jou te maken heeft. Niet om het meteen te duiden of te analyseren, maar om te ervaren wat er gebeurt als je zo kijkt.
Je zult merken dat je aandacht verschuift. Dat je andere dingen gaat zien. Dat er een speelsheid ontstaat, een lichtheid, maar ook een vorm van scherpte. Alsof de werkelijkheid iets terug begint te zeggen.
De eerste keer dat ik deze oefening deed, liep ik met mijn partner Sven door Amsterdam. Het was een grijze, regenachtige dag en de stad voelde gesloten. Ik zag wel kleine dingen — een poster, een vorm, een detail — maar het voelde nog niet als de magie waar ik naar op zoek was. Tot hij mij uitnodigde om mijn ‘droombewustzijn’ echt aan te zetten. Om niet half, maar volledig die andere manier van kijken toe te laten.
Ik draaide me om, bijna speels, maar ook met volledige aandacht. En op dat moment veranderde de sfeer. Achter ons, op een plek waar het net nog stil was, kwam een optocht voorbij. Mensen in kostuums, muziek, kleur. Alsof er een andere werkelijkheid over de eerste heen schoof. Nog geen minuten daarvoor was daar niets te zien geweest.
Het was geen bewijs.
Maar wel een ervaring.
En misschien is dat precies waar het om gaat.
Magie zit niet in het verklaren van wat er gebeurt.
Magie zit in het moment waarop jij bereid bent te zien dat het leven met je in gesprek is.
Je hoeft daar niets voor te kunnen.
Alleen ‘ja’ te zeggen.
“Als een droom wordt geduid voelt ego zich gesnapt en ziel voelt zich gezien.”
Sara Hermanides : Zondag 30 augustus in Polderzicht om 12.15
